Ευλογούμε τα γένια μας και μιλάμε για σάπιες ντομάτες
Δευτέρα, Αυγούστου 17, 2009 18:11 | από Eric
Όχι δηλαδή, αλλά σας είχαμε πει ότι η ταινία District 9 φαίνεται ενδιαφέρουσα.
Από ότι φαίνεται έχει αρχίσει να θεωρείται το φαινόμενο του καλοκαιριού στις ΗΠΑ ενώ ήδη έχουν αρχίσει συζητήσεις για το αν και κατά πόσο μπορεί να γίνει συζήτηση για Όσκαρ.
Το είδος της ταινίας και το στυλ της μάλλον μειώνει τις πιθανότητες για κάτι τέτοιο αλλά είναι ενδεικτικό του πόσο σοβαρά την παίρνουν όλοι.
Οι πάντες, από τους πιο σοβαρούς κριτικούς μέχρι το πιο ερασιτεχνικά blog δίνουν καλές κριτικές στην ταινία και ο μέσος όρος κριτικών στο απίστευτα σημαντικό Rotten Tomatoes ( Ναι, σάπιες ντομάτες) είναι στο αξιοζήλευτο 88%.
Παρένθεση (και μάλλον η πιο ενδιαφέρουσα πληροφορία του παρόντος post): Αν δεν το γνωρίζετε, το Rotten Tomatoes είναι ΤΟ σημείο στο διαδίκτυο για να δει κανείς αν μια ταινία αξίζει ή όχι.
Η ισχύς της παράξενης αυτής ιστοσελίδας είναι τέτοια που όλοι οι παραγωγοί στο Hollywood τρέχουν να δουν εκεί αποτελέσματα. Το ιδιαίτερο είναι ότι η ίδια η σελίδα δεν έχει κριτικούς.
Η μέθοδός της είναι να συγκεντρώνει τις κριτικές εκατοντάδων κριτικών από όλο το διαδίκτυο, από τους κριτικούς κορυφαίων εφημερίδων μέχρι ειδικευμένα ερασιτεχνικά blog που έχει προεπιλέξει και να δημιουργεί ένα μέσο όρο παίρνοντας τεράστιο όγκο δεδομένων.
Το αποτέλεσμά είναι λιγότερο μπερδεμένο από ότι νομίζετε.
Αν π.χ. μια ταινία είναι στο 50-60% καλό είναι να δείτε ποιοι κριτικοί είπαν τι (μπορεί μια καλλιτεχνική ταινία να αρέσει σε εξειδικευμένους στο είδος και να την αντιπαθήσουν οι μεγαλοκριτικοί ή το αντίθετο οπότε βγάζετε συμπεράσματα), αλλά αν όλοι μισήσουν μια ταινία ή όλοι την επικροτήσουν τότε ξέρετε κάτι χρήσιμο.
Βασικά, αν ετοιμάζεστε να διαλέξετε μια ταινία κάντε μια έρευνα στο Rotten Tomatoes, μπορεί να σας βοηθήσει να αποφύγετε πατάτες όπως αυτή.
Σε ότι αφορά το District 9 τώρα:
Πότε έρχεται Ελλάδα; Αυτό θέλουμε να ξέρουμε.
Μοιράσου το στο Facebook
dork says:
Αυγούστου 28th, 2009 at 3:36 μμ
Δυστυχώς η ταινία καταλήγει απ΄’οτι φαίνεται να είναι η μεγαλύτερη πατάτα του 2009.
Περίμενα πολλά από το έργο, το διαφημιστικό πραγματικά σου κέντριζε το ενδιαφέρον και ήλπιζα ότι θα δω φοβερή υπόθεση.
Εκτός από την αρχή, που κάτι προσπαθεί να κάνει (αλλά το σενάριο έχει απίστευτα κενά που φτάνει στα όρια της γελοιότητας), η συνέχεια κυριολεκτικά καταντάει σούργελο. Ανάθεμα κι αν ήξεραν τι λένε και γύριζαν και οι ίδιοι οι συντελεστές, δεν υπάρχει συνοχή, συναίσθημα και ανάπτυξη χρακτήρων. Βασικά δεν υπάρχει υπόθεση, αρχή, μέση, τέλος. όλα είναι αφελή και είναι γεμάτο με κλισέ υπερ-ηρώων. Ο πρωταγωνιστής κάνει ό,τι θέλει και δεν παθαίνει τίποτα.
Τέλος καταλήγει να είναι ένα γελοίο βιντεοπαιχνίδι, νομίζεις ότι παίζεις Playstation και όχι ότι βλέπεις ταινία. Μόνο εκρήξεις, εκρήξεις, εκρήξεις. Τα κλασικά χαζοαμερικάνικα έργα δράσης. Κρίμα γιατί μπορούσε να είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν η πλοκή ήταν διαφοετική.
Θα σας αρέσει μόνο γιατί θυμίζει HALO, κατά τ’ άλλα παίζει να είναι και η χειρότερη ταινία που έχω δει ποτέ.