Το Twitter, όπως πολλές εφαρμογές του web, συχνά αντιμετωπίζει ένα θέμα με την  χρησιμότητα (ή όχι) που πραγματικά έχει.  Είναι παιχνίδι  ή σοβαρή εφαρμογή; Αν και το Zing χρησιμοποιεί το Twitter, με αφορμή το Thaumatrope ένα twitter που δείχνει μια διαφορετική δυνατότητα της πλατφόρμας, σκεφτήκαμε πως καλό θα ήταν να πούμε κάποια πράγματα.

Για το όλο σκεπτικό μετά το άλμα

Για όσους δεν γνωρίζουν τι είναι το Twitter να κάνουμε μια μικρή εισαγωγή:

 Η ιδέα είναι έξυπνη και απλή: μικρό-blogging μέχρι 140 χαρακτήρες (όσο ένα SMS) για το τι κάνει κάποιος κάθε δεδομένη στιγμή. Μπορεί κανείς να το παρακολουθήσει και μέσω του κινητού τηλεφώνου και να κάνει επίσης post μέσω SMS (για αυτό και μέχρι 140 χαρακτήρες).  Το τι γράφει κανείς το διαβάζουν άμεσα όσοι έχουν εγγραφεί στο feed (και ονομάζονται followers) ή όποιος μπει στην ανάλογη σελίδα του twitter (ακριβώς όπως ένα blog).

Το twitter είναι έξυπνο γιατί συνδυάζει δύο πράγματα: Α) Μικρή, σύντομη ενημέρωση. Β) Αξεπέραστη σύνδεση με το πιο δεδομένο gadget- το κινητό τηλέφωνο.

Η βασική του χρησιμότητα εντοπίζεται στην ενημέρωση για γεγονότα που ξεσπάνε απότομα και φέρνουν την άμεση μαρτυρία του ανθρώπου στο δρόμο, για παράδειγμα στα γεγονότα της Βομβάης ή ακόμη και των ταραχών της Αθήνας, όπου το δίκτυο πολλών twitter καταγράφει μαρτυρίες και δημιουργεί ένα διάλογο που μπορεί να έχει αρκετό ενδιαφέρον. Είναι σημαντικό εργαλείο στο φαινόμενο του πολίτη-δημοσιογράφου.

Αυτή είναι η μία πλευρά. Το πρόβλημα είναι ότι τον υπόλοιπο χρόνο υπάρχει κάτι λίγο το εγωκεντρικό και -το χειρότερο- συνήθως αδιάφορο σε αυτά που διαβάζει κανείς στο twitter. Υπάρχει λίγο από το “σε κοίταζα, ενώ με κοίταζες για να δεις αν σε κοίταζα” στην χρήση του. Οριακά ανούσιο.

Ένα καταπληκτικό σχόλιο για το φαινόμενο βρίσκεται στην γελοιογραφία του web comic Penny Arcade.

TMI (Too-Much-Information), “Υπερβολικά-Πολλή-Πληροφορία” (ή αλλιώς “Δεν χρειαζόμουνα να το ξέρω αυτό) όπως λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικανοί.

Το Thaumatrope είναι ένα απλό feed στο Twitter. με την διαφορά ότι δεν ενημερώνει για τις εμπειρίες κάποιου. Είναι ένα περιοδικό για ιστορίες που μπορούν να ειπωθούν σε 140 χαρακτήρες.

Απόλυτα μίνι ιστορίες με θέμα επιστημονική φαντασία, χιούμορ, μυστήριο και τρόμο.

Για παράδειγμα,

Μας κάνει και χαμογελάμε το:

“You’re not from around here, are you,” she asked, grinning. “No,” I said, naked, trying in vain to find a way to hide my sword.

‘Η δημιουργεί όντως τρομακτική ατμόσφαιρα το:

Ann said she was bathing & a tapeworm poked out of her. She couldn’t escape ’cause it lived in her. I think about it, now that I’m pregnant.

Είδατε τι έγινε; Με 140 χαρακτήρες υπήρξε κάτι το δημιουργικό και ενδιαφέρον.  Θυμίζει τα Ιαπωνικά χαϊκού τα οποία επίσης έχουν περιορισμό στον αριθμό των συλλαβών και έχουν ένα δικό τους ρυθμό.

 Το ευρύτερο ερώτημα λοιπόν παραμένει: Το twitter -και το microblogging- ευρύτερα έχει νόημα; Είναι χρήσιμο για γρήγορα post από την καρδιά των γεγονότων;  Ή είναι τελικά στη χρήση του ένα διαφορετικό RSS ενημερωτικό εργαλείο δημοσίων σχέσεων(να σας πω για το τελευταίο μου post);

Το Thaumatrope αγκαλιάζει τον περιορισμό στο μέγεθος και προσπαθεί να κάνει κάτι δημιουργικό. Μήπως όμως είναι και αυτό απλώς ένα παιχνίδι;

Εσείς τι λέτε;

Σχετικά posts

• Προφυλάξτε τα passwords σας.
• Τα Ελληνικά κόμματα στο Twitter
• Πονηρό Αυγό
• Τι επαφή με τα social media έχουν οι μεγάλες εταιρείες;
• Το Twitter του Δήμου
• Γρίπη των Χοίρων και web.
• Μεταπτυχιακό στο Facebook από Βρετανικό Πανεπιστήμιο
• Γράψτε με Αιγυπτιακά Ιερογλυφικά
• “Κε. Βουλευτά, αν έχετε την καλοσύνη μην δίνετε απόρρητα στοιχεία από το Twitter”
• Εντοπίστε οποιονδήποτε με το Pipl